زندگی لیلیست؛ مجنونانه باید زیست:
آیا میدانستی که در نوروساینس، عشق رمانتیک همان مدارهای مغزی اعتیاد را فعال میکند؟ دوپامین و اکسیتوسین چنان جهشی ایجاد میکنند که منطق prefrontal cortex را خاموش میکنند. مجنونوار زیستن از نظر شیمیایی یعنی انتخاب 'پاداش هیجانی' بر 'تحلیل منطقی'. سوال اینجاست: آیا این 'دیوانگی' یک نقص تکاملی است یا یک استراتژی بقا برای پیوند عمیق؟
راهکار:
این متن اشاره به عشق بیقید و شرط دارد. اگر به دنبال تجربهای مشابه هستی، پیشنهاد میکنم یک دفترچه بردار و سه لحظه از زندگیت که بیشترین حس 'دیوانگی عاشقانه' را داشتی بنویس. بعد ببین چه الگویی در آنها تکرار شده.