زندگی قشنگه اما گرونه؛ ارزش واقعی چیه؟:
تحقیقات نشون داده که مغز انسان برای «لذتهای ارزان» (مثل دیدن غروب یا بغل کردن) دوپامین بیشتری نسبت به خریدهای لوکس ترشح میکنه، چون انتظار پاداش رو نداره. پس شاید «گرونی» زندگی یه خطای محاسباتی از سمت سیستم پاداشدهی مغز ماست. سوال اینجاست: آیا حاضریم به جای پول، با «توجه» هزینه خوشبختی رو بدیم؟
راهکار:
این جمله رو میشه به چالش «قیمت گذاری روی لحظهها» تبدیل کرد. مثلاً فردا صبح، یک کار رایگان ولی لذتبخش (مثل قدم زدن تو پارک) رو با یک تفریح پرهزینه (مثل رستوران) مقایسه کن و ببین کدومتون رو بیشتر شاد میکنه. شاید کشف کنی که «گرونی» همیشه با «کیفیت» رابطه نداره.