زندگی جهنمی

جهنم جهان دیگر؟ تاملی در مفهوم زندگی و مرگ:

بر اساس 'نظریه جهان‌های موازی' در مکانیک کوانتوم، هر انتخاب یک جهان جدید می‌سازد. اما 'جاودانگی کوانتومی' می‌گوید: در هر جهان که بمیری، در جهانی دیگر زنده می‌مانی. این جمله برعکسش را می‌گوید: همه ما در یک جهان مرده‌ایم و اینجا جهنمِ همان مرگ است. آیا این یک پارادوکس است یا فقط نگاه بدبینانه به قانون ناوردایی اطلاعات؟ می‌دانیم که اطلاعات در سیاهچاله هم نابود نمی‌شود، پس آیا آگاهی ما در این 'جهنم' هم باقیست؟

راهکار:

چیزی که جهنم می‌نامیمش، شاید فقط زاویه دید ماست. اگر اینجا جهنم است، پس داشته‌هایت را آتش کدام خاطره می‌سوزاند؟

بی‌حسی مطلق؛ واکنشی به جهنم زندگی:

بی‌حسی مطلق از دید روان‌شناختی نوعی «بی‌لذتی» (آنهدونیا) است که در آن سیستم پاداش مغز تقریبا خاموش می‌شود. جالب است که این حالت در اختلال استرس پس از سانحه (PTSD) هم دیده می‌شود: مغز برای جلوگیری از درد بیشتر، تمام احساسات را مسدود می‌کند. حتی پژوهش‌های عصب‌شناختی نشان داده اند که در این وضعیت، فعالیت قشر پیش‌پیشانی و آمیگدال به شدت کاهش می‌یابد. آیا این بی‌حسی راهی برای زنده ماندن در «جهنم» است یا خود تبدیل به زندانی بزرگتر شده؟

راهکار:

بی‌حسی مطلق اغلب یک مکانیسم دفاعی مغز برای بقا در برابر فشارهای طاقت‌فرساست. شاید این جمله تلنگری باشد برای کشف علت اصلی این کرختی: آیا ریشه در سوگ پردازش‌نشده، خستگی مزمن یا ناامیدی از تغییر دارد؟ دفعه بعد که این حس آمد، یک دقیقه بایست و بپرس: «بدنم داره از چی محافظت می‌کنه؟»

ترس از جهنم در دنیای پر از رنج:

تفاوت دنیا و جهنم: هر دو عذاب یا یکی راه فرار دارد؟:

آیا می‌دانستید در روانشناسی، «پارادوکس انتخاب» می‌گوید وقتی گزینه‌ها بیش از حد باشند، رنج تصمیم‌گیری بیشتر از خود عذاب جهنم می‌شود؟ دنیا برخلاف جهنم، هزاران راه برای عذاب کشیدن به ما می‌دهد – و این تنوع خودش نوعی شکنجه‌ی مدرن است. سوال واقعی این نیست که فرق دارند، بلکه چرا ما همچنان به دنبال «بهشت» در همین دنیا می‌گردیم؟

راهکار:

این سوال رتوریک رو می‌شه از زاویه‌ی «نظریه‌ی درماندگی آموخته‌شده» سلیگمن نگاه کرد: وقتی آدم باور کنه فرقی نداره، واقعاً عذاب رو یکسان تجربه می‌کنه. اما دنیا برخلاف جهنم، امکان تغییر و انتخاب داره. شاید تفاوت واقعی در «امید» باشه، نه در شدت درد.