زندگی کجاست؟ اینجا فصل ابرهای تیره:
آیا میدانی ابرهای تیره در حقیقت غلیظترین تودههای بخار آب هستند که میتوانند تا ۵۰۰٬۰۰۰ تن آب در خود حمل کنند؟ همین ابرها در روانشناسی استعارهای از «عدم قطعیت»اند: مغز ما برای اجتناب از ابهام، زودتر قضاوت میکند که «اینجا تاریک است، پس زندگی جای دیگری است» – درحالیکه تاریکی تنها نشانهی باران قریبالوقوع است. سؤال تاو: آیا تا به حال ابری را در حال ابراز شدن به آفتاب تماشا کردهای؟
راهکار:
شاید این حس که «زندگی جای دیگری است» همان «ذهنیت جابجایی» باشد؛ توهمی که خوشبختی را همیشه در آینده یا مکانی دیگر تصور میکند. در عوض، میتوانی همین ابرهای تیره را نگاه کنی: هر ابر بارانی دارد که خاک را تازه میکند.