زندگی دردناک و زیبا

درد قشنگ زندگی و راز جریان یافتنش:

در علوم اعصاب، درد و لذت از مدارهای مغزی یکسانی عبور می‌کنند؛ دوپامین فقط هورمون پاداش نیست، در تحمل درد هم ترشح می‌شود. به همین دلیل دوندگان ماراتن از «درد خوب» حرف می‌زنند و عاشق سوزش عضلات‌شان هستند. اینکه زندگی را «درد قشنگی» می‌بینی که جریان دارد، دقیقاً ریشه در همین زیست‌شیمی دارد: ترکیب کورتیزول و اندورفین در میانهٔ تلاش، همان حسی را می‌سازد که شاعران اسمش را رنج شیرین گذاشته‌اند.

راهکار:

این جمله یادآور مفهوم «ضدشکنندگی» نسیم طالب است: سیستم‌های زنده با درد و آشفتگی قوی‌تر می‌شوند. شاید زندگی به همین دلیل دردناک و زیباست — چون در جریان است و هر لحظه ما را بازآفرینی می‌کند. گویی زیبایی حاصلِ همین مقاومتِ مدام است.