زندگی در شهر غریب

با تو هر شهر غریب خانه می‌شود:

در روان‌شناسی محیطی، دلبستگی به مکان بیش از دیوار و خیابان به همراهی اجتماعی وابسته است؛ حضور یک آدم آشنا در شهر ناآشنا ادراک تهدید را کم و حس تعلق را فعال می‌کند و مختصات غربت را در مغز بازنویسی می‌کند.

راهکار:

این جمله را می‌شود این‌طور بازتعریف کرد: «موندنی شدن» ماندن فیزیکی نیست؛ وقتی یک آدم آشنا شهر غریب را قابل‌زیست می‌کند، غربت از مکان به رابطه منتقل می‌شود. ادامه‌اش می‌تواند یک تصویر حسی از خیابان یا کافه‌ای باشد که فقط با همان همراه معنا پیدا می‌کند.