زندگی در گذر است؛ جوانی هم رهگذر:
پارادوکس زنو میگوید حرکت در لحظه ناممکن است، اما زندگی همین ناممکنِ پیوسته است: هر لحظه که به آن فکر میکنی، گذشته است. مغز هم با «نقاط اوج» و «پایان» زمان را فشرده میکند؛ به همین دلیل جوانی کوتاهتر از آنچه بود به یاد میآید. کدام لحظه هنوز زمان را متوقف میکند؟
راهکار:
جوانی رهگذر است، اما ردّش میتواند میزبان باشد؛ مثل نسخهای که از تو در دیگران، کارها و لحظههای ثبتشده باقی میماند و برخلاف خودِ گذر، تمامشدنی نیست.