لحظات نفسگیر: چرا برایشان زندگی میکنیم؟:
آیا میدانستی لحظهای که «نفست بند میآید» در واقع واکنش بدن به فعال شدن «سیستم آرامش و هضم» پس از شوک اولیه است؟ نوروساینس میگوید در آن لحظه، آمیگدال (مرکز ترس) و قشر پیشپیشانی (مرکز تحلیل) هر دو خاموش میشوند و شما کاملاً در «اکنون» غرق میشوی. این همان حالتی است که روانشناس «میهای چیکسنتمیهای» آن را «flow» مینامد؛ اما تفاوتش این است که اینجا نه مهارتات، بلکه عظمت جهان تو را از خودت بیرون میکشد. جالب اینجاست که همین لحظات نفسگیر، با ترشح دوپامین و اکسیتوسین، پیوندهای اجتماعی را هم قویتر میکنند. آیا تا حالا شده برای کسی که در کنارت بود، این لحظه را شبیهسازی کنی؟
راهکار:
نکته جالب: تحقیقات روانشناسی مثبتگرا نشان میدهد که تجربهٔ «اُو» (Awe) – همان لحظات نفسگیر – سطح کورتیزول را کاهش داده و سیستم ایمنی را تقویت میکند. برای تکرار این حس، میتوانی intentionally هر هفته یک تجربهٔ جدید و بزرگتر از خودت را امتحان کنی: تماشای غروب از ارتفاع، شنیدن یک کنسرت زنده، یا حتی مطالعهٔ یک مقاله دربارهٔ کهکشانها.