بالاخره زندگی به ساز من میرقصد: حس تسلط و موفقیت:
مغز انسان هنگام رقصیدن با ریتم دلخواه، دوپامین ترشح میکند و مدارهای عصبی مسئول کنترل و پاداش را فعال میسازد. این حس تسلط، حتی اگر توهمی باشد، از افسردگی جلوگیری میکند. جالب است که رقص گروهی در آیینهای باستانی دقیقاً همین حس هماهنگی و کنترل بر سرنوشت را القا میکرد. آیا این نیاز به «رقصیدن به ساز خود»، یک استراتژی بقا از دوران غارنشینی است؟
راهکار:
این حس رو با ساختن یک پلیلیست از آهنگهایی که واقعاً «ساز تو» رو مینوازن جاودانه کن. گوش دادن بهش در لحظات شک، اون اعتماد به نفس رو دوباره زنده میکنه.