زندگی به نام عشق: وقتی یک نفر تمام جهان توست:
مغز انسان در عشق عمیق، همان مدارهایی رو فعال میکنه که در اعتیاد به مواد مخدر فعال میشن. دوپامین و اکسیتوسین طوفانی به پا میکنن که فرد رو وابسته به حضور یا حتی خیال طرف مقابل میکنه. جالبتر اینکه همین سیستم، وقتی عشق یکطرفه باشه، میتونه باعث کاهش درد فیزیکی واقعی بشه. آیا این «زندگی به نام او» یه انتخاب آگاهانهست یا بازی ناخودآگاه مواد شیمیایی؟
راهکار:
اگر این حس رو داری، میتونی با یه یادداشت کوتاه یا یه کار کوچیک (مثل خریدن گل موردعلاقهاش) اون رو به یه حرکت ملموس تبدیل کنی. گاهی همون یک لبخند ناخواسته از طرفش، تمام انرژی دنیا رو بهت میده.