نبودنت خوشتر؛ تأملی بر استقلال و تنهایی:
طبق مطالعات، پدیدهای به نام «رشد پس از ضربه» وجود دارد: ۷۰٪ افراد پس از یک بحران عاطفی، در بلندمدت بهزیستی روانی بالاتری را تجربه میکنند، زیرا بحران حس خودمختاری را تقویت میکند. مغز شما در نبود محرکهای قبلی، شبکههای عصبی تازهای برای پاداش میسازد و به سادگی از تنهایی لذت میبرد؛ این یک جهش تکاملی برای بقاست، نه یک تسلی ساده.
راهکار:
این حس دقیقاً در روانشناسی مثبتگرا «نقطه بیتفاوتی رهاییبخش» نام دارد. جایی که نه از بودن کسی سرخوشی کاذب داری و نه از نبودنش فرو میریزی. تحقیقات نشان میدهد این وضعیتِ «تنهایی خودخواسته» بالاترین سطح تمایزیافتگی عاطفی را نشان میدهد؛ انگار سیستم پاداش مغز، بدون وابستگی به دیگری، مستقل شده است.