زندگی بدون آدمهای بد

آرزوی یک رفتگر برای جمع کردن آدمای آشغال:

در آتن باستان، رسمی به نام «اُستراکیسم» داشتند: شهروندان نام فرد خطرناک را روی سفال می‌نوشتند تا او را برای ۱۰ سال تبعید کنند. جالب اینکه مغز ما طرد اجتماعی را درست در همان ناحیه‌ای پردازش می‌کند که درد فیزیکی را حس می‌کند - قشر کمربندی پیشین. این میل به جارو کردن آدم‌های آشغال، یک تسکین‌دهنده عصبی واقعی است. اگر یک تکه سفال به دستت برسد، اولین اسم را که می‌نویسی کیست؟

راهکار:

شاید آن رفتگر درون خودت باشد؛ تصور کن یک جاروی نامرئی دستت گرفته‌ای و با هر قدم، آدم‌های آشغال خودبه‌خود از مسیرت محو می‌شوند. دنیا همیشه منتظر یک قهرمان نظافت‌چی نیست، گاهی تو خودت همان رفتگری.