زندگی با قانون خودت و اهمیت ندادن به حرف مردم:
در نظریه خودتعیینی، کنترل بیرونی مثل حرف مردم انگیزه درونی را فرسایش می‌دهد؛ پژوهش‌ها تصمیم‌های مبتنی بر تأیید دیگران را با کاهش تعهد و رضایت مرتبط می‌دانند. پارادوکس اینجاست: نادیده گرفتن کامل مردم هم نوعی وابستگی معکوس است؛ آزادی واقعی، شنیدن همه صداها و انتخاب یک اصل ثابت است.
راهکار:
این جمله وقتی قدرتمند است که «قانون خودت» را از «هوس لحظه‌ای» جدا کنی: یک اصل روشن بنویس که بارها در موقعیت‌های سخت آزموده شده باشد؛ آن‌وقت نادیده گرفتن حرف مردم نه لجبازی، بلکه وفاداری به یک چارچوب شخصی است.