سکوت؛ تنها موسیقیِ زندگی بعد از تنهایی:
در علوم اعصاب به این «توهم سکوت» میگویند: وقتی نویز محیط حذف میشود، مغز برای جبران، فعالیت خودانگیختهٔ قشر شنوایی را تقویت میکند و صدای زنگ یا همهمه میسازد؛ پس سکوت مطلق هم صدای خودش را دارد. جالبتر اینکه سکوت واقعی سطح کورتیزول را کم میکند و در هیپوکامپ، نرونهای تازه میسازد. یعنی این موسیقیِ بیصدا، میتواند مغزت را بازسازی کند. آیا سکوت برای تو هم تبدیل به یک ریتم آشنا شده؟
راهکار:
در نگاه دیگر، سکوت نه نبودنِ آهنگ، که پشتصحنهٔ کوککردنِ سازِ درونیات است؛ وقتی صدای دنیا کم میشود، صدای خودت واضحتر شنیده میشود.