دنیایی که مردن باعث عزیز شدن میشود:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد «سوگیری بازنگری خاطره» باعث میشود پس از مرگ افراد، ما فقط نکات مثبتشان را به یاد آوریم و خطاهایشان را نادیده بگیریم. این پدیده ریشه در «مدیریت وحشت مرگ» دارد: مغز برای کاهش اضطراب، تصویر ایدهآلی میسازد. اما اگر همین قدردانی را به زمان حیات بیاوریم، شاید از این پارادوکس رها شویم. سوال: چه طور میشود آدمها را در زمان زنده بودن واقعاً عزیز کرد؟
راهکار:
این جمله انگار از دل ناامیدی و تجربهٔ بیمهری زاده شده. واقعیت تلخ این است که بسیاری درک درست از ارزش لحظهها ندارند. شاید راهکارش نه تغییر دنیا، که ایجاد آئینهای کوچک قدردانی در زمان حال باشد: مثلاً هر روز یک نفر را به خاطر بودنش تحسین کن، بدون اینکه منتظر اتفاقی باشی.