عشق حقیقی: زندگی افسانه نیست:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد که مغز در حالت عشق شدید، دقیقاً همان مدارهایی را فعال میکند که در اعتیاد به مواد مخدر فعال میشوند – دوپامین و اکسیتوسین. پس عشق واقعی نه فقط احساس، بلکه یک مکانیسم بیولوژیک اعتیادآور است. همین باعث میشود که هم شیرین باشد، هم تلخ. آیا تا به حال فکر کردهاید چرا عشق واقعی اینقدر شبیه یک اعتیاد کنترلنشدنی است؟
راهکار:
این جمله بیش از آن که یک حقیقت ساده باشد، اشارهای دارد به تضاد میان ایدهآلهای عاشقانه و واقعیت تلخ آن. شاید افسانهها پناهگاهیاند برای وقتی که حقیقت عشق آنقدر سنگین میشود که ترجیح میدهیم باور کنیم زندگی فقط یک داستان خیالی است.