زنانی که تنهایی را یاد گرفته‌اند

زنانی که تنهایی را یاد گرفته‌اند؛ نگاهی به جمله جمال ثریا:

روان‌شناسیِ تمایزیافتگی می‌گوید آدم‌های قوی، تنهایی را نه به‌عنوان غیاب دیگران، بلکه به‌عنوان حضور کامل خود تجربه می‌کنند. پژوهش‌ها نشان می‌دهد «تنهاییِ خودخواسته» با تنظیم هیجانی بهتر و خلاقیت بالاتر مرتبط است. در عرفان هم «خلوت» تمرین رهایی از نگاه دیگران و ساخت هویت مستقل بوده؛ مشابه ایده‌ای که سیمون دو بووار آن را شرط آزادی زن می‌دانست. تنهاییِ آموخته‌شده، انزوا نیست؛ مهارتِ بودنِ بدون تماشاگر است.

راهکار:

اینجا «تنهایی» با «انزوا» فرق دارد: تنهاییِ آموخته‌شده یعنی ظرفیتِ ماندن در کنار خود، بدون ترس از قضاوت بیرون. اگر این جمله را باز کنی، قوی‌ترین زن‌ها نه فقط تنها ماندن، که توانسته‌اند از تنهایی برای بازسازی هویت مستقل استفاده کنند.