زن باش

زن باش؛ روایتی شاعرانه از تمدن زنانه:

در زبان فرانسه پاریس مؤنث است و در عربی نیز «مدینه» و «بیروت» مؤنث‌اند. در اسطوره‌های بین‌النهرین، شهرها ایزدبانوی محافظ داشتند و زمین در نخستین تمدن‌های کشاورزی، مادر و نماد باروری بود. گندم نیز با ایزدبانوان باروری پیوند داشته است؛ پس این شعر فقط یک استعاره نیست، ردّپای زبان و اسطوره را هم می‌شود در آن دید.

راهکار:

این شعر را می‌توان یک بیانیهٔ شاعرانه برای پذیرش نرمش، آفرینش و بقا به‌جای خشونت خواند. ادامهٔ احتمالی‌اش می‌تواند با نام شهرهای شرقی دیگری که در ادبیات هویت زنانه دارند، مثل دمشق یا استانبول، بسط پیدا کند و تقابل میان زخم و زیبایی را پررنگ‌تر کند.