زمینه مشترک

قضاوت دیگران و بازگشت آن به خودت:

این پدیده در روانشناسی به «فرافکنی» معروف است: ما ناخودآگاه ویژگی‌های سرکوب‌شده خود را به دیگران نسبت می‌دهیم. جالب اینجاست که مغز برای حفظ تصویر مثبت از خود، خطاهای دیگران را بزرگ و خطاهای خود را کوچک می‌بیند. پس وقتی کسی را قضاوت می‌کنی، در واقع آینه‌ای به دست گرفته‌ای که خودت را نشان می‌دهد. آیا تا به حال شده بعد از قضاوت، دقیقاً همان اشتباه را مرتکب شوی؟

راهکار:

این جمله به قانون کارما یا اصل بازتاب در روانشناسی اشاره دارد. برای درک عمیق‌تر، می‌توانی به «خطای بنیادین اسناد» فکر کنی: ما معمولاً رفتار دیگران را به شخصیتشان نسبت می‌دهیم، اما رفتار خودمان را به شرایط. شاید زمین تو را در موقعیت همان «شرایط» قرار می‌دهد تا همدلی را تجربه کنی.