دلگیری از آدمهای زمانه یا از خود زمانه؟:
تحقیقات نوروساینس نشان داده که مغز انسان در مواجهه با ناامیدی از دیگران، همان نواحی مرتبط با درد فیزیکی را فعال میکند. جالب اینجاست که این درد اجتماعی در دوران مدرن، به لطف شبکههای اجتماعی و مقایسهٔ مداوم، ۳ برابر بیشتر از نسلهای قبل تحریک میشود. در واقع، «آدمهای این زمانه» شاید تغییر نکردهاند، بلکه «تعداد برخورد ما با آدمها» و «سرعت قضاوت ما» انفجاری شده است. سؤال به جامعه: آیا ممکن است دلگیری از آدمها، در واقع دلگیری از آینهای باشد که خودمان را در آن نمیبینیم؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک تجربهٔ تلخ بیرون آمده. شاید بهتر باشد بپرسیم: آیا واقعاً آدمهای این زمانه بدتر از گذشتهاند، یا فقط انتظارات ما از «آدم بودن» تغییر کرده؟ تحقیقات روانشناسی اجتماعی میگوید ما تمایل داریم رفتارهای منفی دیگران را به شخصیتشان نسبت دهیم و رفتارهای مثبت را به شرایط. شاید دلگیریمان بیش از آنکه از «آدمها» باشد، از «تفسیر ما از آدمها»ست.