زمان و نابودی زیبایی

زمان چیزهای قشنگ را می‌برد: تجربه‌ای که همه داریم:

هر بار که خاطره‌ای را به یاد می‌آوریم، مغز آن را بازنویسی می‌کند. در واقع، اصل آن لحظه‌ی زیبا پس از اولین یادآوری دیگر وجود ندارد. این فرایند «بازتحکیم حافظه» نام دارد و باعث می‌شود خاطرات قشنگ هم به مرور زمان تحریف شوند، نه فقط محو. به همین دلیل است که تجربه‌تان درست می‌گوید: زمان چیزهای قشنگ را می‌برد، چون خود حافظه‌ی آنها را هم دستکاری می‌کند. حالا فکر می‌کنید کدام خاطره‌ی قشنگتان دیگر واقعی نیست؟

راهکار:

زیبایی از بین نمی‌رود، بلکه از قاب چشم ما به قاب ذهن منتقل می‌شود. آنچه زمان می‌برد تازگی است، نه خود زیبایی. مثل عطر یک گل که پس از چیده شدن محو می‌شود اما بویش در حافظه می‌ماند. شاید تجربه‌تان درست می‌گوید، اما فقط نیمی از ماجرا را می‌بینید؛ نیمه‌ی دیگر، جاودانگی همان چیزهای قشنگ در خاطره‌ای است که هر بار بازنویسی‌اش می‌کنید.