پارادوکس زمان: وقتی زمان همه چیزهای قشنگ را میبرد:
در فیزیک، 'پیکان زمان' یا قانون افزایش آنتروپی میگوید جهان به سمت بینظمی پیش میرود. هر چیز قشنگ و منظمی - از یک گل تا یک رابطه - انرژی و تلاش برای حفظ میخواهد، در حالی که زمان بیطرفانه به سمت فرسودگی و از هم پاشیدگی پیش میرود. این قانون فیزیک است که زیبایی را قربانی میکند. آیا مقاومت در برابر اینتروپی، خود تعریف عشق نیست؟
راهکار:
این متن یک پارادوکس دردناک را بیان میکند. شاید بتوان آن را اینگونه بازنویسی کرد: 'گفتیم چیزهای قشنگ زمان میبرد، اما زمان، خودش قشنگترین چیزها را میبرد.' این بازنویسی، بازی با کلمات را پررنگتر و تأثیر فلسفی آن را عمیقتر میکند.