زمان درد را درمان نمی‌کند

زمان هیچ گاه دردی را درمان نکرد: افسانه‌ای که باور داریم:

جمله «زمان همه زخم‌ها را التیام می‌بخشد» را نخستین بار شاعر یونانی مناندر گفت، اما علوم اعصاب مدرن ثابت کرده‌اند که گذر زمان به‌تنهایی هیچ دردی را درمان نمی‌کند. وقتی خاطره‌ای دردناک را به یاد می‌آوریم، حافظه موقتاً ناپایدار می‌شود و درست در همین پنجره، امکان بازنویسی و پردازش فعال آن شکل می‌گیرد. پس التیام، نه محصول زمان، که نتیجهٔ کاری است که حین یادآوری با آن خاطره انجام می‌دهیم. شما چه راهی برای پردازش فعال خاطرات دردناک سراغ دارید؟

راهکار:

در حالی که زمان به‌تنهایی مرهم نیست، همان لحظاتِ گذرنده می‌توانند بستری شوند برای معنا بخشیدن دوباره به رنج؛ درست مثل خشت‌هایی که فقط با ملاتِ توجه و بازاندیشی به دیواری تازه تبدیل می‌شوند، نه با انتظار صِرف.