زل زدن به خوشبختی

نگهداشتن آدمای قدیمی برای دیدن خوشبختی و ادامه زندگی:

روانشناسان پدیده‌ای به نام «اثر نورافکن» را کشف کرده‌اند: انسان‌ها دائماً گمان می‌کنند که در مرکز توجه دیگران قرار دارند، اما حقیقت این است که دیگران آنقدر درگیر افکار و زندگی خود هستند که به موفقیت‌ها و شکست‌های ما کمترین توجه را دارند. پس شاید آن «زل زدن» که تصور می‌کنیم، بیش از آنکه واقعی باشد، ساخته‌ی ذهن ماست. حالا سوال: اگر آن‌ها واقعاً نگاه نمی‌کنند، این نگه‌داشتن برای اثبات خود، چقدر انرژی بیهوده می‌طلبد؟

راهکار:

شاید هدف اصلی از نگه‌داشتن آنها، نه تماشای خوشبختی شما، که تمرینی برای رهایی از نیاز به تأیید بیرونی باشد. هر بار که بی‌توجهی آنها را می‌بینید، قدرتتان در بی‌نیازی از نگاهشان افزایش می‌یابد.