زخم روحی و بی حسی

رابطه زخم و سکوت؛ چرا آدم‌های آزرده کم‌حرف می‌شوند؟:

سکوت پس از زخم فقط «اراده» نیست؛ سیستم عصبی است. در درد شدید، شاخهٔ پشتی عصب واگ فعال می‌شود و ماهیچه‌های صوتی را مهار می‌کند تا بدن «یخ بزند». پژوهش‌ها نشان داده‌اند در تجربهٔ طرد یا ضربه، قشر پیش‌پیشانی مسیر تکلم را می‌بندد؛ برای همین بعضی‌ها دقیقاً در بدترین شرایط، حرف‌هایشان را می‌خورند. پس گنگیِ زخم‌خورده‌ها یک پاسخ بیولوژیکی است، نه ضعف. کدام زخم بود که صدایت را گرفت؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از زاویه‌ای دیگر دید: سکوت هم یک زبان است؛ همان‌جا که واژه‌ها برای تحمل درد کافی نیستند. اگر بخواهی ادامه‌اش بدهی، می‌توانی یک متن کوتاه بنویسی با این شروع: «من آنم که زخم‌هایم حرف می‌زنند...»