زخمهایی که رفقا به کمر میزنند:
جالب است بدانید در روانشناسی به این پدیده «آسیبپذیری انتخابی» میگویند: ما فقط از کسانی که بهشان اعتماد داریم اجازه میدهیم به عمیقترین نقاط وجودمان ضربه بزنند. خنجر غریبه هرگز به استخوان نمیرسد، چون سپر دفاعی ما بالاست. آیا تا به حال شده رفاقتی را به خاطر همین «کمر شکسته» ترک کنید؟
راهکار:
این بیت بهخوبی نشان میدهد که گاهی سنگینترین ضربهها از سمت نزدیکترین افراد میآید. شاید بتوانی این حس را در قالب یک داستان کوتاه یا پست ادامهدار برای تأمل بیشتر مخاطبان باز کنی.