زخم وطن و مقاومت

وطنم زنده بمان؛ روایت امید و مقاومت:

پدیده «رشد پس از سانحه» نشان می‌دهد جوامع پس از بحران می‌توانند معنای تازه و انسجام قوی‌تر بسازند؛ خندهٔ جمعی هم با کاهش کورتیزول و تقویت پیوند اجتماعی، مثل مرهمی عصبی-اجتماعی عمل می‌کند. آیا خنده را می‌توان زیرساخت نامرئی بازسازی وطن دانست؟

راهکار:

این جمله را می‌توان از یک آرزو به یک «روایت جمعی» تبدیل کرد: هر زخم وطن را به یک کنش کوچک محلی وصل کن؛ یک کوچه، یک مدرسه، یک درخت. آن‌وقت خندهٔ پایان قصه، پاداش صبر نیست؛ نشانهٔ شروع ساختن است.