زخم و همدردی

زخم فقط برای صاحبش درد دارد:

آیا می‌دانید مغز انسان در مواجهه با درد دیگران، فقط بخشی از همان نواحی را فعال می‌کند؟ به همین دلیل همدردی همیشه ناقص است. اما جالب‌تر، پدیده «درد موهوم» در اندام‌های قطع‌شده است: بیماران حتی پس از قطع عضو، همچنان در آن نقطه درد احساس می‌کنند. یعنی درد حتی به بدن هم تعلق ندارد، بلکه به نقشه مغزی وابسته است. پس شاید زخم، بیش از آنکه جسمی باشد، روایتی است که فقط صاحبش روایت می‌کند. آیا تا به حال توانسته‌اید دردی را که نداشته‌اید واقعاً درک کنید؟

راهکار:

این حقیقت که درد دیگران برای ما ناملموس است، دعوتی است برای گوش دادن بدون قضاوت؛ به‌جای مقایسه، بپرس «چه احساسی داری؟».