زخم و درد

شانه ها لرزان،قامت ها خم و اشک بر صورت؛
نیم نگاهی به عقب می اندازد.
درهمان‌حال بادی سوزان میوزد ،بادی که تا مغز استخوان را می‌سوزاند و زخم هارا سرباز میکند.
انگار هشدار میدهد از وجود طوفان،طوفانی که هر جنبنده ای ازآن هراس دارد؛
طوفان شن.
او آهی میکشد و نگاهش را میدزدد؛
راهی ندارد یا باید بماند به عقب نگاه کند و درزیر شن های سرگردان دفن شود، ویا حرکت کند.
برای بقا راهی ندارد؛
راهی جزاینکه همچو زخمش سرباز شود.️

زخم ها از بین نمیرن ولی دردشونم تا ابد نمی‌مونه))))))️