زخم و التیام

وقتی تو مرهم همه زخم‌های منی:

تحقیقات عصب‌شناسی نشون داده که در لحظه درد عاطفی، همان نواحی مغز فعال می‌شه که در عشق فعال می‌شه. یعنی زخم و مرهم در سطح نورونی عملاً یکی‌اند. جالبه که بدن ما برای التیام، دقیقاً از همان مسیرهای شیمیایی عشق استفاده می‌کنه. آیا این یعنی درد و عشق دو روی یک سکه‌اند؟

راهکار:

این نگاه عاشقانه یادآور اینه که گاهی زخم‌ها نه تنها بد نیستند، بلکه بهانه‌ای برای تجربه مرهم‌اند. سوال اینجاست: آیا حاضریم برای دیدن مرهم، زخم‌ها رو بپذیریم؟