زخم کهنه و درمان

گذر زمان از روی زخم‌های روح:

آیا می‌دانی حافظه هر بار که یک خاطره دردناک را به یاد می‌آوری، آن را در مغز بازنویسی می‌کند؟ یعنی هر بار که می‌گویی «می‌گذره»، در واقع داری به مغزت فرصت می‌دهی تا زخم را با نگاه جدیدی ذخیره کند. این پدیده «بازتثبیت حافظه» نام دارد. پس گذر زمان به تنهایی کافی نیست؛ نوع نگاه تو به آن خاطره است که زخم را التیام می‌بخشد یا عمیق‌تر می‌کند. حالا سؤال اینجاست: آیا واقعاً می‌خواهی بگذرد یا می‌خواهی یاد بگیری با آن زندگی کنی؟

راهکار:

این جمله انگار از دل زخمی برآمده که می‌داند زمان همه چیز را پاک نمی‌کند، فقط لایه‌ای از فراموشی روی آن می‌کشد. اگر می‌خواهی از این حس عبور کنی، شاید بهتر باشد به جای نگاه به گذر زمان، روی ساختن معنا از همان زخم‌ها تمرکز کنی؛ چون هر جای زخم، داستانی است که تو را ساخته.