زخم حضور و غیاب در عشق:
آیا میدانستید در روانشناسی، پدیدهای به نام 'تقویت متناوب' وجود دارد؟ وقتی حضور کسی گاهی خوب و گاهی بد است، مغز ما به آن معتاد میشود. این اعتیاد باعث میشود نبودن او (قطع پاداش) هزار بار دردناکتر از خود زخمهای حضور باشد. این مکانیسم دقیقاً همان چیزی است که در روابط سمی دیده میشود. آیا تا به حال این الگو را در زندگی خود تجربه کردهاید؟
راهکار:
این جمله یادآور اینه که گاهی در روابط سمی، حتی حضور هم دردناکه اما ترک کردنش غیرممکن. شاید وقتشه تعریف 'زخم' رو عوض کنیم: زخمی که از بودن میخوری شاید نشونهای از وابستگی ناسالمه.