زخم های زندگی در ایران

زخمِ هدیه‌ی این کشور؛ روایت تنِ رنجور:

درد فقط حس نیست؛ حافظه است. در پژوهش‌های دردشناسی، زخم مزمن آستانه‌ی تحریک مغز را تغییر می‌دهد و بدن به بایگانی تجربه‌های اجتماعی بدل می‌شود. در ادبیات اعتراضی، تنِ زخمی استعاره از جغرافیای سیاسی است؛ جایی که مرزها روی پوست کشیده می‌شوند.

راهکار:

زخم را به‌مثابه «امضای یک تصمیم» ببین؛ این جمله را می‌توان نقشه‌ای از بدنِ جمعی دانست که سیاست‌ها روی پوست شهروندان کشیده‌اند.