رد زخمهای آدمها در زندگی:
مغز انسان خاطرات دردناک را قویتر از خاطرات خوشایند ذخیره میکند؛ این یک مکانیسم بقاست. جالبتر اینکه همان مسیر عصبی که زخم را ثبت میکند، با 'بازنویسی شناختی' (reconsolidation) قابل تغییر است. سوال: آیا میشود با آگاهی و روایت دوباره، این زخمها را به خالهای ماندگار تبدیل کرد؟
راهکار:
بهجای تمرکز روی زخمها، میتوانی ردپای درسهایی را که این آدمها در مسیرت گذاشتند ببینی؛ هر رد زخم یک نقشهی راه برای رشد بعدی است.