فراموشی یا به یاد آوردن؛ کدام یک انسان را دیوانه میکند؟:
در روانشناسی، «هیپرتایمزیا» وضعیتی است که فرد هیچ چیز را فراموش نمیکند و همین یادآوری مداوم جزئیات دردناک، او را به مرز جنون میکشاند. از سوی دیگر، آلزایمر با پاکسازی کامل حافظه، شخصیت را نابود میکند. جالب اینجاست که حافظه هر بار با یادآوری بازنویسی میشود و ممکن است کاملاً تحریف شود؛ پس شاید «دیوانگی» نه در فراموشی یا یادآوری، بلکه در مرز لغزان میان این دو پنهان باشد. اگر حافظه داستانی مدام در حال بازنویسی باشد، آیا ما راوی قابل اعتمادی برای گذشته خود هستیم؟
راهکار:
ذهن باغی است که نه میتوان همه گلها را نگه داشت و نه همه علفهای هرز را کند. شاید هنر واقعی، «هرس کردن» خاطرات باشد؛ نگه داشتن عطر آنها بدون زخم شدن از خارهایشان.