لیمو شیرین یا زهر مار؟ حساسیت به بی توجهی:
در روان‌شناسی تکاملی، «بی‌توجهی» فقط یک دلخوری نیست؛ مغز آن را شبیه تهدید طردشدگی پردازش می‌کند و همان مدار درد فیزیکی را فعال می‌کند. جالب اینکه در فارسی «زهر مار» استعاره خشم ناگهانی است، اما زهر مار ترکیبی از پروتئین‌های آنزیمی است که بافت را ذوب می‌کنند؛ دقیقاً مثل کینه‌ای که از کم‌توجهی می‌جوشد. پس لیموشیرین/زهر مار یک پارادوکس عاطفی-شیمیایی است.
راهکار:
این جمله تهدید نیست؛ یک سیستم هشدار زودهنگام برای دیده‌شدن است. کسی که با کوچک‌ترین بی‌توجهی طعم تلخ می‌گیرد، احتمالاً یاد گرفته سهمش از توجه را باید با نشان‌دادن نیشش پس بگیرد. لیموشیرین و زهر مار دو قطب یک میوه نیستند؛ دو لایه از یک مکانیزم دفاعی‌اند: پوست شیرین برای جذب، نیش تلخ برای بقا. تصویر جذاب‌تر این است که «لیمو» را نه میوه، بلکه یک شخصیت با چراغ قرمز بدانیم که وقتی چشم‌ها از او برداشته می‌شود، رنگ عوض می‌کند.