زبونم لیز خورد

شوخی شیطنت‌آمیز: موهات بلنده یا قدت؟:

در روان‌شناسی زبان، به این نوع پاسخ غیرمنتظره «خطای عمدی گفتاری» می‌گویند؛ مغز هنگام شوخی، مسیر پیش‌بینی مخاطب را دور می‌زند تا غافلگیری بسازد. جمله‌های مبهمِ طنازانه ترشح دوپامین را در شنونده بالا می‌برند و او را برای ادامه‌ی گفت‌وگو مشتاق‌تر می‌کنند.

راهکار:

این جمله را می‌شود یک «آزمون طنازی» دید: هرچه پاسخ مبهم‌تر و غیرمنتظره‌تر باشد، گفت‌وگو جذاب‌تر می‌شود؛ ادامه‌ی بازی می‌تواند با مقایسه‌ای تازه مثل «نه موهام نه قدم؛ نگاهم بلنده» باشد.