زیباترین گناه؛ توبهای از جنس عشق:
در روانشناسی، «اثر رومئو و ژولیت» نشان میدهد که هرچه عشق ممنوعتر باشد، کشش آن شدیدتر میشود. سیستم پاداش مغز در مواجهه با ریسک و تابو، دوپامین بیشتری ترشح میکند و گناه را شیرینتر. شاید همین مکانیسم، توبه از معشوق را به زیباترین گناه بدل کند. چه میشود اگر توبه، نه پایان عشق، که عمیقترین شکل پرستش آن باشد؟
راهکار:
شاید این توبه، خودش ادامهٔ همان گناه است؛ چون از شدت عشق سرچشمه میگیرد. ترس از دست دادن، توبه را تبدیل به بالاترین شکل ستایش میکند، نه پشیمانی.