زیباترین بهانه برای زندگی: تو هستی:
تحقیقات عصبشناسی نشان میدهد هنگام عاشقشدن، دوپامین و اکسیتوسین طوری ترشح میشوند که مدارهای پاداش مغز دقیقاً مشابه اثر کوکائین فعال میشوند. عشق واقعاً یک «بهانه» شیمیایی برای بقای گونههاست! آیا شما هم این بهانه را دارید؟
راهکار:
این جمله در واقع به نظریه «معنادرمانی» ویکتور فرانکل اشاره دارد: عشق یکی از سه راه اصلی یافتن معنا در زندگی است – آن هم نه بهانهای برای زیستن، بلکه خود زیستن.