زیباترین آدم برای عاشق

عشق به ما یاد می‌دهد که زیباتر از معشوق وجود ندارد:

از دید عصب‌شناسی، عشقِ فعال در مغز به‌معنای تغییر در «سیستم پاداش» است؛ دوپامین و اکسیتوسین باعث می‌شوند چهرهٔ معشوق در قشر اوربیتوفرونتال به‌عنوان یک محرک ارزشمند و کم‌نظیر رمزگذاری شود. در این شرایط، پردازش بصری مغز نسبت به چهره‌های دیگر «سوگیری انتخابی» پیدا می‌کند و به معنای واقعی، زیباییِ جایگزین را نمی‌بیند. به همین دلیل عشق فقط یک احساس نیست؛ یک بازنویسی عصبی از معیارهای زیبایی است.

راهکار:

بازنویسی تیز: عشق «دیدن با چشم دل» نیست؛ جابه‌جایی معیار است؛ زیبایی از یک ویژگی عینی به یک تجربهٔ مشترک تبدیل می‌شود و به همین دلیل در جهانِ عاشق، واژهٔ «زیباتر» بی‌معناست.