خندههای تو از تمام عمرم قشنگتر بود:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده مغز موقع یادآوری خاطرات خوش، دوپامین بیشتری ترشح میکنه و اون خاطره رو ایدهآلتر از واقعیت ثبت میکنه. بههمین دلیله که خندهی کسی بعد از جدایی، از کل زندگیات قشنگتر به نظر میاد. آیا این ایدهآلسازی ذهن، نعمته یا نقمت؟
راهکار:
اگر این جمله را برای کسی نوشتهای، شاید بهتر باشد بهجای ماندن در حسرت، از آن لبخندها بهعنوان انگیزهای برای ساختن لحظههای جدید استفاده کنی؛ خندههای بعدی هم میتوانند بهاندازهی قبلیها قشنگ باشند.