زبان مشترک دوستانه

رفاقتی که با یک جمله شناخته می‌شود:

در روان‌شناسی ارتباط، پدیده‌ی «رمزگان مشترک» فقط مخصوص دوقلوها نیست؛ دوستان صمیمی هم با تکرار خاطرات، لحن و کنایه، واژگان خصوصی و حتی نحو مخصوص خودشان را می‌سازند. مغز هنگام شنیدن جمله‌ی ناقص از فرد آشنا، مسیر پیش‌بینی را فعال می‌کند و ناحیه‌ی پاداش را زودتر روشن می‌کند. برای همین یک کلمه از رفیق، بار عاطفی‌اش از یک سخنرانی غریبه بیشتر است.

راهکار:

صمیمیت واقعی یعنی به زبانی رسیدن که فقط دو نفر رمزش را دارند؛ یعنی حافظه مشترک، لحن مشترک و فهمیدن نصف‌جمله بدون نیاز به توضیح.