زبان بدن در دروغ

چشم‌ها هم دروغ می‌گویند؛ نشانه‌های پنهان دروغ:

دروغ‌گویی بار شناختی سنگینی روی قشر پیش‌پیشانی مغز می‌گذارد، نه روی چشم. آزمایش‌ها نشان داده نگاه نکردن به طرف مقابل علامت قطعی دروغ نیست؛ دروغ‌گوهای ماهر گاهی تماس چشمی بیشتری برقرار می‌کنند تا قابلاعتماد دیده شوند. اما مردمک چشم تحت تأثیر هیجان و تلاش ذهنی، ناخودآگاه تغییر می‌کند و کنترلش تقریباً ناممکن است. به همین دلیل مأموران آموزش‌دیده به جای «چشم»، ناسازگاری ریزحرکات و داستان را می‌خوانند. شما به چه نشانه‌ای بیشتر شک می‌کنید؟

راهکار:

این جمله را برعکس کنیم: چشم‌ها دروغ نمی‌گویند؛ ما رمزگشایی‌شان را بلد نیستیم. مثلاً گشاد شدن مردمک می‌تواند نشانه علاقه باشد یا استرس. دفعه بعد به جای قضاوت سریع، به «تغییر ناگهانی» رفتار چشم توجه کنید.