زیبایی و زشتی

کسی زشت نیست؛ جامعه قضاوت‌گر است (اثر هاله‌ای):

در روانشناسی، اثر هاله‌ای نشان می‌دهد که مغز ما به طور خودکار زیبایی را با ویژگی‌های مثبت مانند هوش و مهربانی مرتبط می‌کند. این سوگیری چنان قدرتمند است که حتی احکام قضایی هم تحت تأثیر ظاهر متهم قرار می‌گیرند. آیا آگاهی از این خطای مغزی می‌تواند ما را از قضاوت رها کند؟

راهکار:

شاید زشتی وجود نداشته باشد، اما مغز ما زیبایی را بر اساس تقارن چهره و نشانه‌های سلامت قضاوت می‌کند؛ این یک سوگیری تکاملی ناخودآگاه است، نه صرفاً قضاوت اجتماعی. جالب‌تر آنکه آشنایی با چهره (اثر مواجهه صرف) نیز جذابیت را افزایش می‌دهد.