شعری درباره لرزش دستان خدا هنگام آفرینش زیبایی:
آیا می‌دانستید که در نوروبیولوژی، دیدن چهره‌ای که «فراتر از حد انتظار» زیباست، همان ناحیه از مغز (مثلث قدامی شکنج سینگولیت) را فعال می‌کند که هنگام تجربه خطای شناختی یا «شکستن الگو» فعال می‌شود؟ یعنی زیبایی افراطی، نه یک لذت ساده، بلکه یک «خطای محاسباتی» در سیستم پاداش مغز ماست. این شعر، همان خطای محاسباتی را به خدا نسبت می‌دهد؛ گویی خداوند هنگام خلق تو، دچار «شکستن الگوی خود» شده است. سوال اینجاست: آیا زیبایی، یک نقص در محاسبات الهی است یا یک معجزه؟
راهکار:
این متن را می‌توان به عنوان یک قطعه ادبی برای توصیف لحظه «خیره شدن به معشوق» در یک داستان یا پست اینستاگرامی استفاده کرد. برای تکمیل آن، می‌توانید یک بیت دیگر به همین سبک اضافه کنید که به «نگاه کردن» یا «غافلگیری» اشاره داشته باشد.