زیبایی کار خدا

توکل به خدا؛ زیبایی وقتی خدا می‌سازد:

شاید علمی‌ترین معادلِ «تو بساز» همان «نیت پارادوکسیکال» ویکتور فرانکل باشد: در منطق درمان وجودی، تلاشِ وسواسی برای کنترل نتیجه، دقیقاً همان چیزی است که نتیجه را خراب می‌کند؛ اما رها کردنِ هدفِ خودکار، سیستم عصبی را از حالت انقباضِ «جنگ و گریز» خارج کرده و مسیرهای حل مسئله را باز می‌کند. در واقع «سپردن به خدا» نه انفعال، که یک تکنیکِ عصبی-زیستی برای عبور از فلجِ اضطراب است. آیا لحظه‌ای را تجربه کرده‌اید که «نساختن» بهترین ساخت بود؟

راهکار:

این جمله را می‌توان «هنر اعتماد به جریان زندگی» دید: نه بیکاریِ منفعلانه، بلکه همکاریِ فعال با نظمی که از دید ما پنهان است؛ همان‌طور که باغبان خاک را آماده می‌کند و رشد را به طبیعت می‌سپارد.