لبخندی به زیبایی غروب اصفهان:
چرا غروب و لبخند هر دو اینقدر مسحورکنندهاند؟ مغز ما نور گرم غروب (ناشی از پراکندگی ریلی) و انحنای لبخند واقعی (که عضلات اطراف چشم را درگیر میکند) را یکسان پردازش میکند: هر دو مرکز پاداش مغز را فعال کرده و حس اصالت و آرامش القا میکنند. جالب اینجاست که غروب اصفهان به خاطر ذرات معلق در هوای نیمهخشک، طیف قرمز و نارنجی را غلیظتر میکند؛ انگار طبیعت هم میخواهد لبخندش را پررنگتر نشان دهد. به نظرتان آیا یک غروب میتواند جای یک لبخند گرم را بگیرد؟
راهکار:
اگر لبخند به زیبایی غروب اصفهان باشد، آیا به همان اندازه زودگذر و نایاب است؟ شاید راز ماندگاریاش در همین لحظههای کوتاه و نفسگیری نهفته که برای همیشه در قاب ذهن ثبت میشوند؛ همان غروبی که اگر هر روز هم تکرار شود، باز دلرباست.