قشنگترین دنیا در کتابهاست:
مطالعات عصبشناسی نشان میدهد هنگام خواندن داستان، مناطقی از مغز که مسئول تجربهٔ مستقیم حواس هستند (مثل قشر بینایی یا حرکتی) فعال میشوند. یعنی مغز تفاوت میان خواندنِ «بوی باران» و شنیدن واقعی آن را تشخیص نمیدهد. این پدیده «شبیهسازی ذهنی» نام دارد و دلیل این است که یک کتاب خوب میتواند دنیایی واقعیتر از دنیای بیرون برایمان بسازد. آیا تا به حال شده بعد از تمام کردن یک کتاب، احساس کنید از یک سفر واقعی برگشتهاید؟
راهکار:
وقتی کتاب میخوانیم، مغز ما همان نورونهایی را فعال میکند که گویی آن رویداد را واقعی تجربه میکند. شاید دلیل قشنگ بودن دنیای کتاب همین باشد: مغز ما بین خیال و واقعیت تفاوت چندانی نمیبیند.