زیبایی چیزهایی که نصیبمان نشد:
حتماً شنیدهای که «دسترسی سخت، ارزش را بالا میبرد». اما یک حقیقت شگفتانگیز: در آزمایشهای علوم اعصاب، وقتی افراد چیزی را از دست میدهند، همان ناحیهای از مغز فعال میشود که هنگام درد فیزیکی! یعنی «حسرت زیبایی» واقعاً میسوزاند. جالبتر اینکه ژاپنیها به این حس «مونو نو آواره» میگویند: زیبایی در گذر و ناپایداری. آیا این زیبایی حاصل کمبود است، یا نگاه ماست که آن را میسازد؟
راهکار:
این نگاه شاعرانه یادآور «سوگیری کمبود» است: مغز ما چیزهای دستنیافتنی را زیباتر میبیند. اگر میخواهی این حس را عمیقتر کنی، یک بار بنویس چه چیزهایی که به دست نیاوردی، واقعاً ارزشمند بودند؟ شاید متوجه شوی زیبایی در تخیل است نه در واقعیت.