تشبیه لبخند به غروب اصفهان؛ زیباییای که دیده میشود:
غروب اصفهان بهدلیل ذرات ریز گرد و غبار کویر و بخار زایندهرود، پراکندگی رِیلی را تشدید میکند و طیف نارنجی-قرمز منحصربهفردی میسازد. همزمان، لبخند واقعی (دوشن) ماهیچههای orbicularis oculi را فعال میکند؛ درست همان ماهیچههایی که هنگام دیدن زیبایی غروب ناخودآگاه منقبض میشوند. پس شاید لبخندتان نه شبیه غروب، که پژواک عصبی همان لذت است. آخرین باری که غروب اصفهان را دیدید، دهانتان باز ماند یا لبخند زدید؟
راهکار:
اگر به این تشبیه شاعرانه فکر میکنی، بد نیست بدانی غروب اصفهان در میدان نقش جهان انعکاسی طلایی روی کاشیهای فیروزهای میسازد که چشمها را خیره میکند. شاید اگر لبخندت را در نور طلایی ثبت کنی، همان ماندگاری بصری را پیدا کند.